Daarom

71 zou ze vandaag zijn geworden
Maar ze werd het niet
Mijn moeder ging dood en
Nam mijn grondvesten mee
Waarom dingen gaan zoals ze gaan
Weet niemand
Maar dat ze zo zijn
Komt omdat
Alles een reden heeft
Al ken ik ze niet
Ik sta vandaag stil
Bij de vrouw die mij bracht
Ik laat haar steeds vaker
Los en
Voel dat ze in mijn hart is
Om te blijven
Voor de rest van mijn leven

Hoe het zou moeten zijn

De maan is vol
En de hemel stroomt over
Net zoals mijn hoofd
En mijn hart
Niets is wat het lijkt
Maar wordt bepaald
Door de plek
Waar je staat
Geluk en verdriet
Wisselen elkaar af
Als eb en vloed
Horen ze bij elkaar
Niemand weet
Hoe het zou moeten zijn
Ik neem wat komt
En geef wat ik kan
Kijk soms om
En dan weer vooruit
Zoek en spiegel
Inspireer en verbind
Voel me gezien
En pluk de dag

Het sprookje van de sterren

Voor altijd weg
En dichterbij dan ooit
Kan niet zonder
Dus laten gaan

Aan de ene kant dag
Aan de andere nacht
Hopend, doorlopend
Het licht brandt

Herinneringen leven
Iedereen lijdt verlies
Draken verbinden
Deuken geven rijkdom

Aan de ene kant donker
Aan de andere licht
Alleen niet eenzaam
Mijn licht brandt voor jou

We houden elkaar vast
En laten los
Geen zorgen meer en altijd
Samen in het hart

Aan de ene kant sterren
Aan de andere maan
De zee verlichtend
Als diamanten aan de hemel

Hierop heb ik gewacht
Het sprookje
Dat jij mij bracht
Stil van

Dat moet Liefde zijn geweest

Stil langs de lijn

Gedachten vliegen
door mijn hoofd
En gevoelens razen
door mijn lijf
Maar ik vind
de juiste woorden niet
Een grens is overschreden
Zaterdag is het stil langs de lijn
Waar juist nu rumoer zou moeten zijn
Dat we het niet langer pikken
Voetbal zou toch juist
Een spelletje zijn?
Ik stond altijd
stil langs de lijn
Waarlangs het vanaf nu
Voor één gezin in Nederland
Nooit meer hetzelfde
Alles voor altijd anders zal zijn