Druppels regenboog

Ik zie je liggen
Zwartglanzend o zo zacht
Je ogen diep in mij

En ik denk terug aan
Toen jij kwam
In de lente van de liefde

Zomers lang vol zindering
Niets was ons te dol
Spelen, springen, sjouwen

Jouw herfst was lang
Maar enkel liefdevol
We genoten van elkaar

Tot ook de winter kwam
Koud en stil
Neemt zij jou nu mee

En als de zilveren draad
Tussen jouw lichaam en ziel
Is doorgeknipt

Zul jij licht van liefde
Zien aan de overkant
Vol druppels regenboog

Want als je overtocht
Van hier naar daar
Vloeien onze tranen bitterzoet

Dankjewel lieve, lieve, lieve Trees (mijn labrador-vriendin, 2004-2018)

Meedogenloos missen

Na het stille van jouw sterven
Volgde het ongeloof van het onverwachte en
Was daar ook het waardige wuiven

Gevolgd door een val van vorst
De tijd voor tranen plots gewist
Door een periode vol van pijn

Een waas van waanzin
Een scherm van scherpte
Een leven vol leegte

En meedogenloos missen

We wisten en weten
Dat voor alles een tijd is
Maar soms is er te veel, te snel

En nu, zoveel later
Is er ineens ruimte voor de regen
En tegen alle verwachting in

Straks
Misschien
Ooit

Een zuchtje zonneschijn

Voorbij de woorden

‘Met zoveel liefde
heb ik van jou gehouden’
zijn de woorden
die ik gisteren las

Ze kloppen maar
niet voor mij
Omdat mijn liefde
nooit ooit over was

Al ben jij nu
niet hier bij mij
Jouw liefde voelt
als heel nabij

Deze dag anders tegelijk
als zoveel andere
laat ik de sluiers wijken
tussen de werelden

van jou en mij
Om je vast te houden
En met mijn hart
voorbij de woorden

te zeggen
wat ik voor je voel
En ik weet dat jij weet
wat ik bedoel

Er is zoveel liefde
meer te geven
dan mogelijk is
in een mensenleven

Moederdag 2018

Gouden lijm

Wat als
jouw leven plots
tot stilstand komt

En dat van ons
voor altijd anders
verder gaat

Wat als onze tranen
de rouwste randjes
hebben gesleten

En wij scherven van leven
vol gouden lijmherinneringen
plakken tot nieuw begin

Wat als
jouw heengaan
zo heeft moeten zijn

In al onze duisternis
inzichten en licht heeft gebracht
omdat wij hier en nu

Meer dan ooit
met jou en ieder ander
verbonden zijn

Naar zonniger tijden

Mensen huilen en wuiven
naar jullie stip aan de horizon
avontuur en nieuw leven tegemoet
somewhere ‘down under

Land vol zon, zee en zand
Een prachtig jongetje
gevolgd door dochtergeluk
Tot glanzend down under verstoft

Omzwervend naar Engeland
Dan een moedig besluit
Als vrouw van de wereld alleen verder
met een kind aan elke hand

De liefde en zorgzaamheid voor ieder ander
in elke vezel van je lijf
maakt alles mogelijk
Je bent er altijd

Als dochter
Als zus
Als moeder
En als oma

Heimwee naar zonniger tijden
maakt jou Waltzing Matilda

En nu huilen en wuiven wij
naar jouw stip aan de horizon
Want jij bent
nieuw avontuur en leven tegemoet

 

Gedicht voor mijn schoonmoeder,
geboren 20 december 1934 – heengegaan 21 december 2017

Het kind dat nooit vergeten zal zijn

Er is een verdriet
waar geen enkel woord
troost voor biedt

Het verdriet om een kind
dat vóór jou
deze aarde verliet

Een kind, dat je nooit meer hoort lachen
ziet spelen of ooit zult knuffelen

Wat heel, heel misschien
die onmetelijke pijn
een heel klein beetje zachter maakt

Het verbinden in warmte
het ontbranden van een lichtje
en het noemen van een naam

van het kind dat nooit vergeten zal zijn

 

Wereldlichtjesdag 2017

Recht in ons hart

Tachtig jaar, twee weken
en een dag geleden
werd je geboren

Bracht je zoveel jaren lang
licht en liefde aan een ieder
die jou ontmoeten mocht

Je gaf jouw warmte onbesproken
door aan twee schone vrouwen
uit jouw schoot

Altijd bezig, altijd zorgen
voor de liefsten van jouw leven
vaak jezelf vergeten

Zonder woorden
grootse daden
in grenzeloze liefde

Tot je

op de dag buiten de tijd
stapte uit onze tijd en
recht in ons hart

Cobie
10 juli 1937 – 25 juli 2017

Lief duveltje

Als afscheid nemen
Nog niet voor eeuwig is en
Jij wel uit deze wereld bent gegleden

Dan is jou zien dubbel zwaar
Maar het eeuwige afscheid ooit
Misschien een beetje minder rauw

En wie weet
Is afscheid nemen
In deze wereld ook wel

Een kleine beide-handen-kans
Om te zien wie zich
Onder al jouw maskers van toen

Verscholen heeft
En die nu beetje bij beetje
Tevoorschijn komt

Als een lief duveltje
Uit een doosje

Dans van liefde

Als ik mijn ogen sluit
zie ik jou zoals je eigenlijk bent

Levendig, zacht en rond
een witzilveren krans om jouw gezicht
en stijlvol in blauw en wit

Glanzende muiltjes aan je voeten
Citroentje suiker in jouw hand

Tot het moment
dat jij de sneeuwwals hoort

Want dan …
gaat álles aan de kant
en dans je

Dans je door je leven

Je danste

Door jouw liefde
voor het leven
voor je dochters, hun mannen en hun kinderen

Een liefde zó groot
dat ze voor altijd voelbaar blijft

En kijk je in hun harten
dan zie je ze zoals jij eigenlijk bent