Dag mama dag

Dagen werden weken
Weken werden maanden
Maanden worden jaren
Alles is anders
En toch ook weer niet
Want ook al kan ik
Je niet meer aanraken
Je bent er
In alles wat ik
Zie, hoor en ruik
Proef, voel, beleef
En ben
Op alle dagen
En vandaag in het bijzonder
Moederdag
Dag mama, dag mamadag

Zonder jou

Dagen, weken
Vliegen voorbij
Minuten, seconden
Duren eeuwig
Niets is
Wat het lijkt
Op de grens
Van leven en dood
De toekomst
Voorbij
Het heden
Een cadeau
Pijn en geluk
Liefde en verdriet
De een kan niet
Zonder de ander
Ik hier
En jij daar
Ver weg
En toch zo dichtbij

Zoals het was

Doen wat er gedaan moet worden
Stilstaan bij wat was, is en zal zijn
Denken, praten, voelen
Weten van hier en nu als het enige dat is

Meeleven, luisteren, stil zijn
In de paradox van verdriet en vreugde
Pijn en liefde
Verleden en toekomst

Ik ga slapen
En droom dat morgen
Alles weer is zoals het was
Alles

Als een bloem

Geluk
Als een bloem
Breekbaar als glas

Leven in liefde
Zonder angst
Zitten aan het strand

Golfjes horen krullen
Een koud glas wijn
Tinkelend in mijn glas

Mijn gezin aan tafel
Elk de neus in een boek
Zonder angst

Leven in liefde

Breekbaar als glas
Als een bloem
Geluk

Daarom

71 zou ze vandaag zijn geworden
Maar ze werd het niet
Mijn moeder ging dood en
Nam mijn grondvesten mee
Waarom dingen gaan zoals ze gaan
Weet niemand
Maar dat ze zo zijn
Komt omdat
Alles een reden heeft
Al ken ik ze niet
Ik sta vandaag stil
Bij de vrouw die mij bracht
Ik laat haar steeds vaker
Los en
Voel dat ze in mijn hart is
Om te blijven
Voor de rest van mijn leven

Hoe het zou moeten zijn

De maan is vol
En de hemel stroomt over
Net zoals mijn hoofd
En mijn hart
Niets is wat het lijkt
Maar wordt bepaald
Door de plek
Waar je staat
Geluk en verdriet
Wisselen elkaar af
Als eb en vloed
Horen ze bij elkaar
Niemand weet
Hoe het zou moeten zijn
Ik neem wat komt
En geef wat ik kan
Kijk soms om
En dan weer vooruit
Zoek en spiegel
Inspireer en verbind
Voel me gezien
En pluk de dag

Het sprookje van de sterren

Voor altijd weg
En dichterbij dan ooit
Kan niet zonder
Dus laten gaan

Aan de ene kant dag
Aan de andere nacht
Hopend, doorlopend
Het licht brandt

Herinneringen leven
Iedereen lijdt verlies
Draken verbinden
Deuken geven rijkdom

Aan de ene kant donker
Aan de andere licht
Alleen niet eenzaam
Mijn licht brandt voor jou

We houden elkaar vast
En laten los
Geen zorgen meer en altijd
Samen in het hart

Aan de ene kant sterren
Aan de andere maan
De zee verlichtend
Als diamanten aan de hemel

Hierop heb ik gewacht
Het sprookje
Dat jij mij bracht
Stil van

Dat moet Liefde zijn geweest

Stil langs de lijn

Gedachten vliegen
door mijn hoofd
En gevoelens razen
door mijn lijf
Maar ik vind
de juiste woorden niet
Een grens is overschreden
Zaterdag is het stil langs de lijn
Waar juist nu rumoer zou moeten zijn
Dat we het niet langer pikken
Voetbal zou toch juist
Een spelletje zijn?
Ik stond altijd
stil langs de lijn
Waarlangs het vanaf nu
Voor één gezin in Nederland
Nooit meer hetzelfde
Alles voor altijd anders zal zijn